Nadia Lucassen (29-12 1993)
Student Criminologie

“Klinisch neuropsycholoog, dát wil ik worden. Dat is echter een traject van ongeveer 12 jaar. Eerst haal je een graad in psychologie en dan beginnen de specialisaties; GZ-psycholoog, neuropsychologie en tenslotte het klinische aspect. Een lang en intensief traject en toch wil ik niks anders…
Ik weet uit eigen ervaring wat het is; dat is misschien wel een meerwaarde voor dit carrière pad. Ik heb namelijk zelf een klinische depressie. Buiten mijn studie om ben ik dagelijks bezig mezelf te onderwijzen over mijn eigen ziekte en andere psychische aandoeningen. Simpel gezegd heb je twee soorten depressies; de depressie die ontstaat na een traumatische gebeurtenis – die ebt na verloop van tijd weer weg, met of zonder medicatie – en de depressie die ontstaat omdat er iets niet goed zit in de balans van hormonen en neurotransmitters in iemands hersenen. Die laatste heb ik.

Ik kan het redelijk onder controle houden met medicatie en daarnaast roep ik mezelf telkens ‘tot de orde’ om te voorkomen dat ik terugval. Ieder jaar tegen de zomer stop ik even met de medicatie om te zien wat er gebeurd; de afgelopen drie keer dat ik dit deed bereikte ik even een piek en zakte dan weer dieper terug, tot ik mijn medicatie weer nam.
Ik praat er inderdaad heel medisch en rationeel over – valt dat op? Het is denk ik een coping mechanisme; voor depressieve mensen zijn emoties een gevaarlijk iets. Wij reageren er intern anders op dan een gezond persoon. Rationaliteit houdt mij met beide benen op de grond en geeft mij een gevoel van controle en rust. Door veel te lezen leer ik mezelf begrijpen en vind ik handvatten voor het dagelijks leven.

Een tijdgeleden miste ik een heel blok omdat ik gewoonweg niet uit bed kon komen. Verplichtingen vallen mij soms zwaar. Het kost me op die momenten al moeite om mijn laptop erbij te pakken en überhaupt een mailtje te sturen dat ik het niet ga redden. Dat vak moet ik nu volledig overdoen en dat is natuurlijk geen pretje.

Mijn droom is een medicijn te ontdekken om depressie daadwerkelijk te genezen. Tot op heden is het echter onbekend waar een depressie precies vandaan komt en ook op farmaceutisch gebied valt nog veel te behalen. Een realistischer doel, en net zo belangrijk, is het stigma dat rust op psychische aandoeningen onderuit halen. In onze huidige maatschappij zijn er nog erg veel misvattingen over mental health issues. Stel je niet zo aan, denkt men soms onterecht. Maar de wetenschap heeft onderhand aangetoond dat de werking van de hersenen daadwerkelijk wordt ontregeld en zelfs delen van de hersenen beschadigd raken door een ziekte als een depressie. Ik zou graag zien dat eenieder die aan een psychische ziekte lijdt zich hierover durft uit te spreken. We moeten de negatieve associaties die een patiënt ten opzichte van zichzelf heeft, als resultaat van stigmatisering, wegnemen, want leven met een ziekte is al zwaar genoeg!

Al met al zal de route best pittig worden, maar ik vind het fascinerend om meer te leren over dingen waar ik zelf dagelijks mee te maken heb. Wellicht schrijf ik in de toekomst nog wel een boek over mijn eigen ervaringen. Vooralsnog blijft neuropsychologie oneindig interessant; er valt nog zoveel te ontdekken!”

Advertenties

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s