Let’s talk about ♂ ♀! In deze rubriek maak ik jullie deelgenoot van mijn belevenissen met mannen door de tijd heen. Over ontmoetingen, leuke en minder leuke dates, vlinders, verliefdheid, gestuntel en awkward moments. Deze aflevering: de Colombiaanse dansgod Enrique (deel 2).


Klik hier voor deel 1 | Met allebei een grote beker bananajuice lopen Enrique en ik door de straten van Willemstad. We wandelen de stad uit, langs de vissershuisjes naar een klein strandje. In de stromende regen komen we even later aan in Otrobanda – één van de wijken in het centrum.
Enrique loodst me mee naar een snèk. De muziek knalt oorverdovend uit de boxen. De meeste mannen zitten echter aan de bar en richten hun blik onverstoord op het televisiescherm. Voetbal. Wij nemen plaats aan een willekeurig tafeltje op het terras en Enrique haalt twee Amstel Bright voor ons. Het is inmiddels weer droog en broeierig warm.

So far so good.
Heel gezellig eigenlijk. Waarom doe ik nou steeds zo moeilijk? Zie je, het kan toch best? Ik kan het best. Gewoon een leuke middag hebben met een mannelijke local, een klein beetje flirten – dat is alleen maar gezond! – maar alles met gepaste afstand en vooral duidelijkheid. Vooruit, Enrique is wat intens, maar we voeren leuke gesprekken en ik heb ondertussen buikpijn van het lachen gekregen. Bovendien heb ik een paar hele goede foto’s van mezelf op de Pontjesbrug – die had ik zonder hem nooit gehad. Toch?
Na dit biertje ga ik er maar weer eens vandoor…

Er gebeurt iets met mij als ik dans met een man die het kán

“Cheers, amigo!” Ik tik mijn plastic beker opzettelijk vriendschappelijk en per ongeluk iets te hard tegen die van Enrique aan. Er morst wat bier over zijn broek.
“Oops! Sorry…”
“Don’t worry about it! Salut, Karin. O my God, I love spending time with you, and I love your personality – we’re so good together! Can you feel that?”
God, zei hij dat nou echt? Ik rol met mijn ogen en lach hardop. In die paar uur samen heb ik ontdekt dat dat beter werkt dan telkens maar weer beleefd en charmant glimlachen.
“Alright alright, dushi, I’ll shut up. Do you want another b…?”

Plotseling klinken de eerste noten van Aventura’s Dile Al Amor door de speakers. Voor wie het nummer niet kent, het klinkt zo. (Zet maar op, dan begrijp je het verhaal wellicht ook beter.)
“Bachata! I love this song!”, roep ik verrukt uit.
“Let’s dance!” Enrique heeft weinig aanmoediging nodig.
“Here?”
“Yeah! Why not?”

En daar ging het ongeveer mis.

Er gebeurt iets met mij als ik dans met een man die het kan. En dan bedoel ik, een man die het kán. Dat begint ongeveer bij het moment dat-ie zelfverzekerd omhoog komt, vastberaden mijn hand ‘vraagt’ (eist?) en me galant en moeiteloos in de juiste positie brengt. Damn hot! Een man die je kan laten dansen en je daarbij ook nog het gevoel geeft dat je sexy as hell bent is goud waard. Kort legt Enrique me de stappen uit. 1 2 3 tak – zo heb ik het onthouden, maar het zal vast een stuk complexer zijn. De basis is echter eenvoudig en de dans wordt alleen maar makkelijker als je je lichaam dicht tegen dat van je partner houdt en hem het grote werk laat doen. En, dat is een ander ‘dingetje’ van mij; ik kan alleen dansen met een man als we body to body zijn. Anders vind ik er eigenlijk ook gewoon geen klap aan. Gelukkig begrijpt Enrique dat meteen en als geen ander.
En Enrique… blijkt een fantastische danser!

Het voetbal wordt gelaten voor wat het is en iedereen kijkt naar ons. Hell yeah. Wij dansen de bachata en ik voel me on top of the world. Vond ik Enrique hiervoor nog een aardige maar wat aparte vogel (die me weliswaar vreselijk aan het lachen maakte met zijn imitaties van Antilliaanse mannen en vrouwen), now he sweeps me off my feet. Enrique zal nooit meer dezelfde zijn! Deze man kan serieus zó ontzettend goed dansen en leiden dat ik besluit dat ‘ie me alles moet leren wat hij weet.
“It’ll be my honor”, antwoordt hij als ik hem dit mededeel.

So be it. En het leuke aan Curaçao is dat je overal muziek hoort. Vanuit snèks, winkels, marktkraampjes. Op willekeurige straathoeken leer ik nieuwe pasjes en draaien. Bij de schoenenwinkel vragen we of de muziek wat harder mag. Bij gebrek aan muziek zingt Enrique zelf.

Ik houd het bij dat ene biertje. Ik wil hoe dan ook helder blijven. En afstand houden. Na elke mini-workshop wurm ik mijn hand uit die van Enrique. Lopen kan ik zelf, daarbij heb ik geen leiding nodig.

’s Avonds eten we wat bij een Colombiaans restaurantje in Willemstad. Er is sinds mijn verblijf op de Antillen nauwelijks een dag zonder bier voorbij gegaan, maar hier en nu speel ik brave hendrik. En drink ik sinas. Om de balans in ons samenzijn te bewaren breng ik het gesprek op relaties en ex-en. Als Enrique me vertelt dat hij nog warme gevoelens voor zijn ex-vriendin koestert spring ik er dankbaar bovenop. Karin de coach, dat kan ik. Dat doe ik nu ook. Graag!
“You know, Karin”, onderbreekt Enrique me ineens. “Sometimes I dance with a girl who is very very very good and experienced but then there is no connection, you know what I mean? The spark is missing! But you and I, OEH, you and I is magic! I love dancing with you.”
Hoewel ik me bewust ben van de dubbele boodschap in dit compliment (ben ik niet very very very good dan?) neem ik het ter harte. Ben ik het eigenlijk wel met hem eens. En ik wil dat Enrique me neemt. Op de dansvloer welteverstaan. Het werkt allemaal een beetje verslavend. Curaçao, de muziek, de spontaniteit van dit samenzijn, de aanstekelijke vrolijkheid en vastberadenheid van Enrique. Het avontuur! I wanna dance!

Enrique vraagt én betaalt de rekening. Die strijd heb ik bij de juicebar al opgegeven.
“So, are you ready for the real thing, dushi?”, vraagt hij als de serveerster weg is.
“Yes, I am”, antwoord ik stoer.
“Good, ‘cause you and I are going to Mambo Beachclub!”

Mambo is the place to be op zaterdagavond. Het ligt een behoorlijk eind bij mijn hotel vandaan en ik loop nog steeds in mijn korte broek en op mijn witte havaianas. Het maakt ook eigenlijk geen klap uit.

We gaan naar Mambo!


Klik hier voor deel 3 (slot), mét foto’s!

“Can you only imagine what would happen if we had sex?!”

Advertenties

3 reacties

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s