0 comments on “Damage: “Meer moeite doen maakt het leuk””

Damage: “Meer moeite doen maakt het leuk”

Beeld: FLoor Margarita Cornelisse
Beeld: FLoor Margarita Cornelisse

In samenwerking met Rotterdamse Nieuwe portretteert Vers Beton jonge, spraakmakende ondernemers in de stad. Wie zijn ze, waar komen ze vandaan en wat doen ze? Ik sprak met Alexandre Furtado, co-eigenaar van het bijzondere winkelconcept Damage aan de Hillelaan, over fashion en design, Rotterdam als modestad en over boven alles je eigen weg volgen.

Wat ooit begon als webshop, is sinds twee jaar een ‘echte’ winkel aan de Hillelaan op Rotterdam-Zuid. Wie door de – van vloer tot plafond hoge – ramen van de winkel naar binnen kijkt, zal zich even afvragen wat dit nu precies voor zaak is. Kledingstukken hangen aan rekken en op de zelfontworpen human hangers. Een platencollectie is kunstzinnig aan de muur bevestigd en de boeken zijn weloverwogen over tafels uitgestald.

Alexandre, vertel, wat is Damage?
“Damage is een shop en platform in één. Naast kleding verkopen we ook kunst, boeken, platen en interieurartikelen. En wat losse items, zoals verzorgingsartikelen. Sinds kort doen we ook vintage, wat we dan weer combineren met nieuwe kleding – zoals mensen dat zelf ook doen. Bijzonder is: de producten die wij verkopen komen voort uit intensieve samenwerkingen met ontwerpers. Achter elk product zit een proces en verhaal.
Daarnaast bieden we ook ruimte voor kleinschalige evenementen, zoals tentoonstellingen, filmvertoningen, boekpresentaties, muziek features, lezingen, enzovoorts.”

Hoe ziet die samenwerking met ontwerpers er concreet uit?
“Voor de kleding werken we samen met bekende en onbekendere kledingontwerpers uit Europa. We vinden het belangrijk om persoonlijk en direct contact te hebben. Korte lijnen, echt samen om tafel zitten en creëren. We werken steeds vaker met Nederlandse ontwerpers, want dit stelt ons in staat om die doelstelling te behalen. We gaan altijd voor kwaliteit, niet voor de naam van een ontwerper. Het ontwerp moet voor zich spreken. De ontwerpers zijn wel namen op zich, maar het label hangt uiteindelijk in je nek. Het is een intrinsieke beleving.”

“Ook onze interieurproducten ontstaan uit samenwerkingen, zoals die met Miya Kondo. Zij ontwierp voor haar afstudeerproject aan de Design Academy de human hangers in de winkel – dat zijn een speciaal soort kleerhangers-met-magneet. De lampen zijn van een ontwerpster uit Amersfoort, en sinds kort ook beschikbaar voor verkoop. Dus functioneel als licht in de winkel, maar ook gelijk voor verkoop.”

Twee vliegen in één klap…
“Precies. We kijken continu op een slimme manier naar hoe we meer kunnen halen uit wat we hebben. Geen catalogus, maar de producten neerzetten en zo het verhaal van het product en de ontwerper vertellen. Ook al koopt iemand niet gelijk, hij maakt wel kennis met een ontwerp of een ontwerper. Zo geven we een podium aan hen die aan de winkel meegewerkt hebben.”

Hoe zou je jullie stijl omschrijven?
“Mensen vragen me weleens om dit in een hokje te plaatsen. Dan noemen ze ons termen als concept store, lifestyle, maar die woorden zijn erg hol en dekken de lading niet. Mode, architectuur, design, film, daar wil ik alles van meekrijgen, juist die verscheidenheid daarin en dat op de één of andere manier hierin terugbrengen.”

Hoe komen jullie aan de naam?
“Damage was de naam van een hiphoplabel. De jongen die het label runde maakte T-shirts en werkten met Rotterdamse hiphopartiesten. Na een jaar stopte hij en toen kwam de naam beschikbaar. Wij vonden het een heel krachtige naam. Damage is een overkoepelde naam en daaronder organiseren we andere projecten. Zoals Playground.”

Hoe is het idee ontstaan?
“Mijn broer (Anibal Furtado, KK) en ik hadden altijd al het idee iets op te zetten. Damage ontstond geleidelijk, organisch, het had ook iets anders kunnen worden. Maar deze kans deed zich voor. In eerste instantie wilden we een eigen kledinglijn, maar omdat wij geen ervaring hebben met ontwerpen hadden we mensen nodig om mee samen te werken. Het label kwam niet van de grond. Toen groeiden we naar een verzamelplaats, een platform, van ontwerpers en producten. Maar wel zodanig geselecteerd dat het een geheel vormt en goed met elkaar samengaat. De wisselwerking moet kloppen, dat vinden we heel belangrijk.”

Wat is jouw affiniteit met fashion, of design?
“Ik heb niet per se een affiniteit met fashion. Ik sta open voor wat er om me heen gebeurt, zie de wereld als een breder geheel. Ontwerpers zijn allemaal mensen met een persoonlijk verhaal en een visie. Ik ben geïnteresseerd in hoe dingen tot stand komen en waar inspiratie vandaan komt. Door die achtergronden en zienswijzen ontdek ik ook weer nieuwe dingen.”

Damage
Damage BEELD: FLOOR MARGARITA CORNELISSE

Wie zijn de klanten?
“Van alles en nog wat. Maar ze hebben allemaal interesse in nieuwe dingen en zijn vaak creatief. Sommigen zijn gewoon nieuwsgierig, naar de winkel of het verhaal achter Damage. Anderen komen heel gericht winkelen, weten wat ze willen.”

“Je komt in aanraking met zoveel verschillende mensen. Uit Rotterdam, maar ook uit het buitenland. Laatst kwam er iemand speciaal voor onze winkel uit Rusland. Hij kocht kleding en boeken. De volgende dag pakte hij de vlucht terug. Dat was bijzonder!”

“Mensen, zien de website en komen naar de Hillelaan. Dan is hier in dit stukje veel te zien. We maken mensen graag wegwijs in wat er te doen is in Katendrecht, op de Kaap. Kijk wat er om je heen is! Het is goed om je bewust te zijn van de omgeving waarin je je bevindt en te zien dat dat waarde heeft.”

Doen jullie aan promotie?
Ja, via de website, advertenties en er verschijnen soms artikelen op blogs. Naamsbekendheid genereren is nog altijd één van de voornaamste activiteiten, vooral omdat we niet op een locatie zitten waar je ons even snel tegen het lijf loopt. Maar het mooist is mond-op-mond-reclame. Niet opgedrongen, maar oprecht. Mensen met een goede ervaring die blij zijn met hun spullen en de moeite nemen om het aan anderen door te geven. Dat vind ik het meest waardevol.”

Is Rotterdam de juiste plek voor een concept als die van jullie?
“We wonen zelf in Rotterdam en wilden het dicht bij onszelf houden. Een andere stad was een optie geweest, maar minder praktisch. Hoewel we niet vanuit een achterban werkten. We kenden niemand uit de industrie.
Op retail niveau is in Rotterdam nog een wereld te winnen. Het aanbod en de verscheidenheid is best beperkt in vergelijking met internationale steden of met Amsterdam, maar zelfs met Utrecht en Eindhoven.”

Dat lijkt me ook een uitdaging…
“Je moet de markt winnen ja. De lat ligt hoger. In steden als Londen of Berlijn wordt een concept als dit misschien sneller begrepen en omarmd. Hier moet je meer moeite doen, dat maakt het ook leuk.”

Dus geen ambitie om in het centrum te zitten?
“Nee, hier is zoveel eer te behalen. Een grote stad als Rotterdam moet zich ook niet teveel op één locatie focussen. Er zouden meerdere hubs moeten zijn. Niet één Witte de With, maar de hele Cool moet bruisen, zoals Gyz la Riviere stelde in de film Rotterdam 2040. Een stad is divers en die diversiteit moet je zoveel mogelijk in haar structuur verwerken. Iedereen moet met iedereen te maken kunnen krijgen. Op de Binnenweg is dat al goed gelukt.”

Hoe zie je de toekomst van Damage?
“We willen met Damage een stabiel bedrijf neerzetten, van waaruit misschien afsplitsingen kunnen ontstaan. Boeken uitgeven, ik noem maar wat. Of meer met tentoonstellingen doen.”

Heb je tot slot nog een tip voor andere ondernemers?
“Wij zijn dit gestart zijn vanuit een bepaald geloof en oprechtheid. Volg je eigen weg, zou ik willen zeggen. Mensen spelen vaak met ideeën en dat blijft dan bij ideeën. Soms moet je zien of het werkt, of het is wat je voor ogen had. Misschien dat anderen daarmee ook op ideeën komen en aan de slag gaan. Hopelijk vormen wij daarmee een inspiratie bron.”

Advertenties
2 comments on “Espresso Dates: “Doe het met liefde, of doe het niet””

Espresso Dates: “Doe het met liefde, of doe het niet”

In samenwerking met Rotterdamse Nieuwe portretteert Vers Beton jonge, spraakmakende ondernemers in de stad. Wie zijn ze, waar komen ze vandaan en wat doen ze? In deze aflevering spreek ik met Alia Azzouzi, uitbater van Espresso Dates in Rotterdam-West.

In hartje Rotterdam-West opent Espresso Dates in september 2013 zijn deuren. Voor de 34-jarige Alia Azzouzi een droom die uitkwam. De ontbijt- en lunchzaak aan de 2e Middellandstraat is een plek voor ontmoeting en verbinding. Hier komt de hele wijk samen: van bakfietsmoeders en zakenlui tot jongeren uit de buurt en de oude heren van het nabijgelegen theehuis. De smoothie met avocado, dadels en amandelmelk is inmiddels een begrip op de menukaart.

Na een drukke donderdag neemt Alia – met twee koppen gember-citroenthee – plaats aan één van de tafeltjes voor het interview. De ruimte is licht en knus ingericht. In de hoek een speelhoekje voor de kinderen. In het midden van de zaak een houten bar waarop een ultramoderne espressomachine pronkt.

Allereerst, vanwaar de naam Espresso Dates?
“Dates betekent zowel dadels als afspraken. Wij waren op zoek naar een naam die samenvalt met onze visie: een gezellige ontmoetingsplek waar je verantwoord en lekker kunt eten. De dadel is ons symbool voor gezondheid.”

Altijd gedroomd van een plek als deze?
“Dat kun je wel zeggen! Toen ik achttien was wilde ik al een plek creëren waar je leuke mensen kan ontmoeten, maar waar je ook kunt werken. Als ik op plekken als deze kwam, kreeg ik een geluksgevoel.”

“Ik heb zes jaar lang als docent maatschappijleer voor de klas gestaan en heb daarna in de kunstsector gewerkt. Toen het bedrijf waar ik werkte ermee stopte, zei ik tegen mijn man: als ik nu weer in een vaste baan rol komt het er nooit van. Pas toen zijn we heel actief gaan zoeken en vonden we deze locatie.”

Wat maakt Espresso Dates als onderneming bijzonder?
“Espresso Dates is nooit ontstaan vanuit het idee om heel veel geld te verdienen. Meer om simpelweg wat goeds neer te zetten. Een plek creëren waar mensen op een ongedwongen manier bij elkaar komen. Hier gebeurt dat: mensen ontmoeten elkaar, vreemden raken in gesprek. Er ontstaan netwerken. Dat is voor mij misschien wel het meest waardevolle.”

“Het is een familiebedrijf. Mijn man heeft een fulltime baan, maar opent hier wel ’s ochtends. Mijn broer en zus werken hier ook parttime. Mijn vader zit hier bijna elke middag koffie te drinken. Hij maakt met iedereen een praatje. En: iedereen brengt zijn eigen publiek binnen. Dankzij mijn vader is het soms ineens een oude mannenbrigade, maar dat heeft z’n charme, haha!”

Was het altijd het idee om de zaak in Rotterdam te vestigen?
“Ik ben geboren en getogen in Rotterdam-West, een paar straten verderop. Ik woon nog steeds in de buurt. Het was een heel bewuste keuze om ons hier te vestigen. Dit gebied was eigenlijk altijd wat verloren. Als je goede koffie wilde drinken moest je naar het centrum, naar Noord, Kralingen of een andere stad. Terwijl hier ook veel potentie is. Mensen laten de wijk vaak links liggen. We zijn ook in West daarom niet op een geijkte plek gaan zitten, zoals aan de Binnenweg. Waarom zou ik daar gaan zitten, terwijl er aan deze kant nog zoveel te doen is? Ik wil met mijn onderneming juist iets bijdragen.”

“Het zit hier altijd vol. Ondernemers in de straat zeggen dat ze door ons vertrouwen hebben gekregen in de winkelstraat. ‘Als die mensen naar jullie komen, dan ook naar mij. Moet ik wel zorgen dat mijn zaak er net zo aantrekkelijk uitziet.’ We zijn nu met de gemeente en andere partijen bezig om te kijken hoe we van de Middellandstraat net zo’n succesvolle straat kunnen maken als de West-Kruiskade en de Nieuwe Binnenweg. Er komt gelukkig steeds meer vertrouwen.”

Wie komen hier?
Ze zeggen weleens: dit is de huiskamer van Delfshaven. We zitten op het kruispunt van verschillende buurten. Je hebt de grachtengordel van Rotterdam. Goed, er is geen gracht, maar zo noem ik hem – mensen hebben er een bepaald inkomen. Dan bedoel ik de Mathenesserlaan, ’s Gravendijkwal, Heemraadssingel. De zijstraten zitten juist vol met sociale woningbouw. Ze komen allemaal hier. Soms is het even aftasten: pas ik wel hier? Welk hokje is dit? Het maakt niet uit wie je bent. Daar gaat het om.”

Volgens mij hebben jullie een heel authentieke kaart.
“Naast gewone koffie kent het menu een aantal bijzondere recepten. Marokkaanse kruidenkoffie, bijvoorbeeld. Dat is een hele traditionele koffie die je zelfs in Marokko moeilijk kan krijgen. Dan zeggen ze: ‘nee, dan moet je naar oma toe. Dat is ouderwets.’ Maar ik vind het hele lekkere koffie en heb het op de kaart gezet. En het verkoopt. Ik heb er speciaal omapotjes voor gekocht.”

“Voor een vriendin heb ik een speciale koffie verkeerd gemaakt. Cafe Lammy, een verbastering van haar achternaam, Lamkharrat. Als we samen wat gingen drinken bestelde zij altijd warme melk met een drupje koffie, maar in de horeca kun je dat nergens op die manier krijgen. Toen zei ik tegen haar: als ik straks mijn eigen zaak heb, krijg jij je eigen koffie.
Taarten maken we niet zelf – die komen uit buurt, van vrouwen uit de wijk. Daar wonen zoveel mensen die iets kunnen. Zo hebben we een appel-dadeltaart die je nergens anders gaat vinden. We krijgen ook zelfgemaakte jams, chutneys, noem maar op. Voorwaarde is natuurlijk wel dat het goed is.”

Espresso Dates
Espresso Dates BEELD: FLOOR CORNELISSE

Is dat wat je op je website als talentontwikkeling bestempelt?
“Ja! We geven buurtbewoners heel bewust de ruimte om hun talenten te tonen. Niet alleen met eten en drinken, ook met kunst aan de muur. Ze mogen hier kosteloos hangen, en sommigen verkopen ook nog eens goed.”

Ondernemen gaat met vallen en opstaan. Wat was je grootste blunder?
“We hadden geen van allen echte horeca-ervaring. ‘Dat doen we wel even!’ dachten wij, haha! We openden op de laatste dag van augustus. We hadden niet eens zoveel promotie gedaan, het stond alleen op Facebook. En vrienden en familie hadden we natuurlijk laten weten dat we opengingen. Het zat helemaal vol. Dan is rustig opstarten er niet meer bij. Dus we hebben in het begin erg moeten nadenken en opletten hoe het precies in zijn werk ging. Ik heb een koffiecursus gevolgd, maar als iedereen je op de vingers staat te kijken denk je wel even ‘hoe maak je ook alweer cappuccino?’. Een tosti met gegrilde groente? Al die tijd waren we bezig geweest met contracten, interieur, enzovoorts. En dan moet je opeens knallen. We gingen in het begin ook vaak over de sluitingstijd heen, gewoon omdat we mensen niet weg wilden sturen. Maar daar leer je van.”

Heb je plannen voor uitbreiding, bijvoorbeeld naar andere steden?
“Nee. Voor Espresso Dates is het heel belangrijk dat de binding met de wijk leeft. Als er bijvoorbeeld een Espresso Dates in Den Haag geopend zou worden, dan moet het een Hagenees zijn, iemand die uit die buurt komt en die met de wijk vergroeid is. Ik sta hier achter de bar en zwaai naar de helft van de mensen die voorbij lopen. De mensen weten wie je bent. Ik vind het écht belangrijk dat kunstenaar Jack met zijn werk aan de muur hangt. Ik vind het echt belangrijk dat die taarten uit de buurt komen. Zou de buurvrouw de taarten naar Den Haag moeten brengen, dan is de ziel eruit.”

Heb je tot besluit een tip voor andere ondernemers?
“Blijf dicht bij jezelf. Doe niets waar je geen gevoel mee hebt. Dit was voor mij een droom. Ik ben zelf een enorme koffieliefhebber, een vervelende zeurpiet soms, maar voel ook de blijdschap en het geluk van echt goede koffie. De mensen merken het direct als je het met liefde en plezier doet.”